Soğuk Duvarlar...

 Herşey bir rüya gibi başlamıştı.Gözlerimin parıltısı

dolmuştu soğuk duvarlarda .Benim hayal edemiyeceğim kadar uzaktı hayallerim..

   Sabah öyle bir uyandım ki yanımda bir bez bebek güneş ışığı çarpmış penceremin önündeki kiraz ağacı

bana bakıyor.Her defasında koşup oynadığım hayallere daldığım bir sokak buluyor beni.Çocukluğumun geçtği sokaklarda yeniden buluyorum kendimi.Aklıma geliyor

anılarm doğanın güzelliği büyülüyor en sonunda gine o 

soğuk duvarların arasında bulunuyorum.Sade yanlızlığın ağır bastığı o ev benim yaşam alanım oluyor ama ben anlamıyorum.Belkide koştuğum oynadığım yeri özlüyorumdur...

Hayat Dediğimiz şey...

                         


            Hayat dediğimiz şey aslında bir küçük su damlacığının düşünün süresi kadar..


            her ne yapsakta kurutamayacağımız gözyaşımızın bir izi kadar masum bir şehirdir,
 
           hayat dediğimiz şey. evet belki hayatı birkaç cümle tanımlayamaz fakat her yaptığımız


           belkide her pişmanlığımzdır o. Hayat bize nerde olsak kar tanesi kadarda olsa fırsatlar


           sunar . Elinde kırılıcak bir vazo gibidir fırsatlar.Kullandıkça önemli olabilmeyi,


          fırsatların hayatının kapılarını açabileceğini öğrenirsin.Kısaca şunu diyorum,Detayları


          yakalayabilirsen işte o ozaman adam olabilirsin...xD